fbpx

Vizier | ADF stichting

Het blad Vizier van de angst, dwang en fobie stichting heeft me geïnterviewd over hyperventilatie. Ik deelde daar een persoonlijk verhaal over mijn eigen klachten en hoe ik van mijn hyperventilatie ben afgekomen. Het blad ligt in de wachtkamers bij artsen en therapeuten die mensen met angst, dwang en fobieën helpen. Lees hier mijn interview

“ Nicole (39 jaar) heeft haar persoonlijke ervaring met hyperventilatie gebruikt om nu mensen te helpen als hyperventilatiecoach”

Ik was bijna altijd duizelig en had andere vage klachten. Deze verergerde flink na een stressvolle periode waarin onder andere mijn vader overleed na een heftig ziekbed. Dokters konden nooit wat vinden waardoor ik met name altijd zo duizelig was. Inmiddels (2003) was ik gestart met mijn eigen praktijk als oefentherapeut mensendieck. Ik kreeg regelmatig mensen doorverwezen met stress en spanningsklachten. En vaak stond er dan op de verwijsbrief hyperventilatie. Langzaam vielen bij mij de puzzelstukjes in elkaar omdat ik mij herkende in hun verhaal en klachten.

Ik ademde zelf verkeerd! Tijdens mijn opleiding had ik hier heel weinig over geleerd. Ik dacht dat mensen met hyperventilatie altijd in een zakje moesten ademen en acute hyperventilatieaanvallen hadden. Maar zelf bleek ik dus last te hebben van chronische hyperventilatie. Ik ben me toen gaan verdiepen in hyperventilatie om mezelf en de mensen in mijn praktijk te helpen. Ik merkte zelf toen al dat er een flink taboe was op het hebben van dit soort klachten. Ik was er dan ook absoluut niet open over, want paniekaanvallen hebben daar staat toch best een taboe op. Ik hielp succesvol mensen met hyperventilatieklachten af, toch hield ik er zelf nog lange tijd last van, totdat ik besloot om mijn adviezen consequent op mezelf toe te gaan passen. In de praktijk betekende dit vaker nee zeggen, meer rust nemen, grenzen bewaken, ademhalingsoefeningen doen, sporten, leuke dingen doen, maar vooral heel goed voor mezelf zorgen door onder andere gezond te eten.

Het allerbelangrijkst was dat ik hyperventilatie ben gaan accepteren als iets dat bij mij hoort. Ik werd niet meer boos op mezelf als ik iets niet durfde of vermeed. Zo werd ik steeds sterker en werden mijn klachten steeds minder en minder. En kan ik nu zeggen dat ik geen last meer heb. Al zal het wel altijd een zwakke plek blijven, bij iedereen die ooit dit soort klachten heeft gehad. En vooral in tijden van stress zal ik dus goed moeten opletten. En dit probeer ik ook iedereen die ik begeleid mee te geven. Het is belangrijk dat je de signalen gaat leren herkennen van je lichaam waardoor je op tijd kan ingrijpen voordat je emmer weer overloopt en je klachten gaat krijgen.

Inmiddels werk ik al weer een aantal jaar alleen nog als hyperventilatiecoach waarin ik mensen begeleid met hyperventilatie. Vanwege de grote vraag naar begeleiding van buiten mijn eigen regio ben ik toen gaan zoeken naar een online mogelijkheid. Dus doe ik nu de consulten alleen nog online via bijvoorbeeld skype en bied ik een aantal online cursussen aan die je zelfstandig kan volgen.

Door veel uitleg te geven op mijn website (www.hyperventilatiecoach.nl) en via social media hoop ik het taboe op hyperventilatie verder te doorbreken en meer bekendheid rondom hyperventilatie te creëren.”             

Do NOT follow this link or you will be banned from the site!
Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial
LinkedIn
Share
error: Oeps, kopiëren heb ik liever niet. Wil je de tekst ontvangen kan je me mailen